تقدیم به همشهریان شهرضایی

                                               ادامه توصیف بزرگان شهرضا

مدرس اسفه ای،مشهورعام است             زفقه وزهدوحکمت هم،بنام است

وطن خواه  وشریف و باکیاست                نمی داند جدا، دین،از سیاست!

به مهر دین وکشور،اوشهید است                 همه ایرانزفعلش ،رو سفید است

حـجازی آیت حق ،افتخار است                زمـکتوبات چنـدش،یادگار است

چونامش مهدی وخود بود هادی                زکشکولش هـمـه،دارنــد یادی

حـجازی هــا زسادات مُکـّـرم                 کـزآنان  شهرضا ،گردیده خّرم

محمدمهدی آن فاضل حکیمست                 بـه راه اجـتـهاد ش او علیمست

مـمـیز عـالِـمی کـو  با  درایت                   نموده خوب، مردم را هدایت

زصـالـح پـور،آن مـرد تـوانا                     خطیـب ِفـاخـروباعـلم ودانا

حـقیقت جذبه ای را او،رقم زد                   زالطـاف ولایـت،پـا به یم  زد

چوشیخ شـَه نـظر،در عهد قاجار                   زشعرش پــرشده،اذهان وگفتار

زفـرزانـه بـگو شـیـخ مـظـفـّر                   زعـلمش مـسجـدو منـبر مـعطّر

زمیربُدگو که واعظ بود ومشهور                   زســــادات مـکرّم بود و مبرور

حکـیم نـکـته دان ونکـته پرداز                  حسن خلق و سخندان بودوممتاز

زشیخ عبدالرحیم،آن مرد ناصح                   که در انـواع علمش،بوده فاتح

که مهدی صدری ازخاک بهشتی                  به جنت قصرهایی،زد به خشتی

رقم زد کلک خود دربیت زهرا                   کـه پـیغـمبر رضا گـردید ومولا

هـمه گل واژه ها ی کار عرفان                   زشـرح وترجمه ،فرهنگ وقرآن

کـرانه درکـرانه،کـرده کوشش                    چـه استاد است در کار پژوهش!

ازآن عـبد الکریم ِ نـیکِ  سالک                    که با شعرش،به دلها گشته مالک

تقدیم به همه همشهریان خوبم

نشتر

به عـهد  عاشق شوریده  مجنون                     کـه اواز هجریارش بوده دلخون

یـکی از  نـاصحان از  روی ظـاهر                      چوازعـشق وارادت بـوده طاهر

به مجنون ازجهالت جمله ای گفت                      که ازآن گفتگو مجنون برآشفت

به ازلیلی دراین شهر است بسیار                       چرا مجنون اوگشتی توای  یار ؟

به صحرا، سـُوته ای از آفتابست                        ازین رو چهره ی اودر حجابست

جوابـش گفته تو فکرت بخوابست                          حجابش  معنی عین صواب است

مکن ناصح تومجنون راجگرخون                       «منه پای ازحریم خویش بیرون»

اگر درقلب مجنون می نشستی!                         دل مـهجوراو کی می شکستی!

تو ظـاهر دیده ای من باطن او                         توصورت دیده ای،من خوی نیکو

سیه مویش تودیدی من کمندی                         تو قـدّش دیدی و من سربلندی

اگر باچشم مجنون دیده بودی                       تومجنون ترزمجنون گشته بودی

ازین گـفته چه ات منظور بودی                      کـه نـشتر بردل مجنون کشیدی

                     تـوبـر ژَرفای فِکرت، ره نبردی                  

   ازین رو دیده بر ،ظاهر  سپردی