نظری به همگین مرداد 1394

به همگین گرگذرکردی وخواهی دیدن آنجارا              جـنوب غربیش می رو،به بالا شو مصلا  را

بکن دستت کمک ابرو،وبادقّت نظر افکن              نگه کن برسوی مشرق،به خوبی بنگرآنجا را

زمین های زراعی را،وبا انواع کشت آن               زبـاغ وراغ وگـلخانه،کشاورزان این جا را

نظربنما شِمالش را،ومنزل های آن را بین            سپس وسعت بده دیدت،که بینی طرف سه چا را

جنوب آن تماشاکن،درودشت همه سبزش               زباغ سـیب وگـردویش،هـمه اشجار زیبا را

دو،رودی رادوسوی آن ،به خوبی درنظرآور             اگرچه خشک وکم آبست،صفا بخشدتماشا را

سپس توغرب آن بنگر،که رو بر نقنه می آرد             ببین دشت کشاورزی  ،که احیا کرده صحرارا

یکی نوشیدنی باشد، زابیاری که می بینی             تمامی کشت میگردد،به جزچاهیست زان ما را

مسیر چشمه را بنگر،ببین  بـاغات سیبش را               به هرفصلش تـماشائی ، نگرآن باغ گل هارا

جنوب غربی همگین،لب چشمه علی بنشین               بنوش آب زلال و پاک ،ومطبوع مصفّا را

به پا برخیز دراینجا،به سمت شرق آن بنگر                به بین لطف الهی را ،درخت تک و تنها را 

ازان عبرت چه میگیری؟دل کوهست وبی آبی           مقاوم سال ها برپا چه حکمت بوده جان هارا؟

سپس قدری به بالا رو،ببین آن دِژّوردانش              به پائین آی از راه   و، بنوش آب گوارا را

حدودیک دوصدمتری،به روی رود میبینی             توبـند(گَبری)خاکی، هم ازعهد کهن مارا

چو مقداری روی بالا ، دَماغِه ی صفرکشته              بین سدّی جدیدست و،صفا ئی مثل دریا را

تماشایش دهدلذّت به چشم و روح ما این سدّ             زمانی که شود مشحون، بَرد دلهای شیدا را

اگر تاریخ احداثش زمن پرسی ، بیا  بشنو               به خاطر میسپار آنرا،که گویم کلّ این ها را

 نَود با سیصد والفی،گذشت ازهجرت خاتم            که این سازه بناگردید،مبارک گشته آن مارا را

وجود چشمه ی حیدر ،که باشد تا ابد زنده              بُود سرمایه ی همگین،صفا بخشیده دلها را 

سروده باشداز«ممتاز»، و تقدیم شما گردید             زجـانـم ارمـغـان باشد ،جوان وپیر بُرنا را