گیاهان خوراکی

گیاهان خوراکی که همگین و در اطراف منطقه همگین می رویند عبارتند از1-- کنگر فراوان که هرساله هنگام عید ازاطراف روستا برا ی تهیه آن هجوم آورده ؛ واز آن خورش کنگر ؛ خوراک بورانی کنگردرست کرده وگاهی هم شسته آنرا با سالاد و خام به مصرف رسانده و پخته وسرخ کرده آن را با ماست استفاده می نمایند .

کنگر دارای خاصیت داروئی بسیاری است ؛ از جمله برای افراد گرم مزاج مفید است؛ وسرشار از پتاسیم ؛ ضد عفونی کننده ؛ مشتهی ؛ تب بر ؛ تقویت کننده دستگاه گوارش  ؛ ادرار آور ؛ درمان کم خونی ؛ یرقان ؛ ودرنارسائی کبد مفید است . مصرف آن برای زنان بار دار و کسانی که ناراحتی کلیه ؛ وکیسه صفرا دارندمضر است .  2-آلوشنگ (شنگ) که در زمنهای کشاورزی وزمینهای رسی بکر فراوان دیده می شود.

ضمن اینکه از برگ آن استفاده میشود بصورت پخته همراه باماست خورده می شود ؛ از شیره ساقه آن قندرون تهیه میشود ؛خاصیت دارویی هم داشته؛ برا جلوگیری از خون ریزی معده ؛ رماتیسم ؛ التیام سوختگی؛ زخم سطحی پوست وغیره وجوشانده ریشه آن خلط آور وبرای اسهال مفید است .نوع دیگرآن  در  مرغزارها میروید که به آن مرغی می گویند؛ آنهم خوردنی وهمین خواص را داراست

3- ریواس (ریباس ) که دراین منطقه فراوان می روید مخصوصا در سالهای تر سالی که از پخته وخام آن استفاده می شود برای خورش وسالاد  خاصیت داروئی هم دارد از جمله قبض کننده ؛ برای تقویت معده وکبد ؛ تب بر برای کودکان وبرای ناخوشیهای حصبه هم استفاده می شود.

4- ترشک که از آن بجای سبزی آش استفاده می نمایند 5- اشتر غاز تر وتازه ونازک آنرا بجای سبزی در آش استفاده می کردند 6-سیلدر 7 پاکلاغ  (علف پنجه کلاغی ) 8- مچه 9- انواع تره 

   کوهی    0موسیر 11-چووه(مخلصه ) 12-پونه 13 – کاردی 14- لپو 15- قارچ 16- نخود ابی 17 دیزی چی18- کلاسیر وغیره که همگی این گیاهان علاوه براینکه مصرف خوراکی داشته خواص داروئی   فراوانی هم دارد که برای طولانی نشدن بحث از آن صرف نظر می کنیم ازبعضی  این گیاهان مذکور درهنگام قحط سالی ها وموارد مشابه وناچاری بامقداری آرد وبلغور رفع گرسنگی می کردند.

 

گیاهان علوفه ای ودامی

    در گذشته  که  مراتع ودشتها ؛به خاطرچرای بی رویه  دامها؛ وکندن وسوزاندن بوته ها وخارها؛ وبه فروش رساندن آنها ؛ به این صورت  ازبین نرفته بودواز نظر پوشش گیاهی غنی بود گیاهان گوناگون و فراوان علوفه ای وجود داشت؛ این گیاهان از قله کوهها تادامنه آن  وکوه پایه به وفوردر انواع مختلف  به چشم می خورد؛ که علاوه برچرای گله های  گوسفندان وگله گاوهای آنها ؛عموم مردم از اواسط ماه دوم بهار تاهنگام درومحصول ؛ این علوفه هارا ازصحرا دشتها وکوهها جمع آوری  نموده ودر جائی به صورت کپه( خرمن )می کردند وپس از این که کاه خرمن را جمع آوری می کردند بصورت مخلوط باعلوفه های از قبل آماده شده برای استفاده زمستان دامها انبار می کردند . که این علوفه وگیاهان عبارت بودند از: جاشیر؛کما ؛بوگنده ؛قاسنی ؛ کنگر ؛ زول ؛خار شتر ؛ چلپه روغنی وعلفی ؛ خافور ؛ جوکوهی؛جگن کوهی ؛ زوره علفی ؛علف گندمی ؛ قدومه ؛ سریش کوهی بوته علف جاروئی ؛گاپونه ؛ گل زردی ؛مچه بیابانی و غیره